Alzheimer'li hastaya bakanların psikolojisi

                          Alzhemer'li bir hastaya bakanların psikolojisi

Alzheimerli bir aile üyesinin bakımı, uzun süreli ve oldukça stresli bir süreçtir.

Beş ile on beş yıl arasında hastanın fiziksel, sosyal ve duygusal taleplerini karşılamak gerekir. Bunun yanı sıra yaşam da devam etmekte. Ev işlerinin yükünü omuzlamak, maddi sorunları çözmek ,diğer aile bireylerinin problemleriyle de uğraşmak yaşamın gereğidir.

Hastalar zaman zaman depresyon belirtilerine maruz kalmakta, öfke ve ajitasyon ise çok sık görülmektedir. Bu sorunların ne zaman ortaya çıkacağı bilinmediğinden hastaların sürekli olarak izlenmelidir.

Ailede sevien, sayılan, gurur duyulan bir kişinin dışardan fiziksel olarak iyi görünsede hastalığının başlangıcından beri yavaş yavaş hayattan kopuşunu ve dolayısıyla öz kaybını izlemek, bu düşüşe gün ve gün tanıklık etmek, bakım verenlerin karşılaştığı en travmatik durum olarak kabul edilir.

Hasta bakımevine yerleşse bile ailenin sorumlulukları devam etmektedir.

760 aile bakıcısı üzerinde yapılan bir çalışmada bu hastaların

% 32 si sürekli baş ağrısı

% 29 zu depresyon

% 30 zu uykusuzluk veya uyku düzensizliği

% 26 kilo problemleri

% 22 Farklı psikolojik problemler yaşadıkları belirlenmiştir.

% 76 bakıcıda önlemeyen öfke ve ne yapabilirim endişesi ve bıkkınlık görülmektedir.

Hem durumlarından şikayet etmekte fakat hasta bakımını aksatmadıkları görülmektedir. Aşırı tütün ve alkol tüketimi, sağlıksız beslenme bakıcılar arasında çok yaygındır.

Alzhermerli hastaya bakanların kendi sağlıkları için ilk adımlar

Kendi kişisel destek planınızı geliştirin : Bilişsel engelli bir yetişkine özen gösterirken bunu diğer sorumluluklarınızla dengelemek için beceri, dikkat ve titiz bir planlama gerektirir. Sevdiğiniz kişilerin ihtiyaçlarına çok özenle odaklanarak, kendi sağlığınızı ihmal etme tuzağına düşmek kolaydır. Ama bu kendinize zarar vermekle kalmayacak, aynı zamanda ilgilenmeye çalıştığın kişiye de zarar verecektir. İhtiyacınız olan fiziksel ve duygusal desteği alamıyorsanız, en iyi bakımı sağlayamazsınız ve gittikçe artan sıkıntılı bir yaşam süreci içerisinde doğru süreklenirsiniz.

Yardım isteyin: Günlük bakım yüküne yardımcı olmak için diğer aile üyelerinden, arkadaşlarlarınızdan veya gönüllü kuruluşlardan yardım isteyiniz. Market alışverişi ve temizlik gibi sıradan işler için bile kısa süreli yardım kabul etmek, hastayla daha kaliteli zaman geçirmeniz için sizi özgürleştirebilir. Birisi yardım teklif ettiğinde lütfen kabul edin. Kendiniz için ayıracağınız zaman, kendi ihtiyaçlarınızı karşılamak veya yalnız kalmanızın vereceği yüksek moral için çok gereklidir. Bu sevdiğiniz kişiyi ihmal ettiğiniz anlamına da gelmez. Kendileri için düzenli olarak zaman ayıran bakıcılar daha iyi bakım sağladıkları gibi bakım rollerini daha severek yaparlar.

Bakım becerilerini öğrenin veya güncelleyin : Bakım verenlerin ihtiyacı olan becerileri öğretebilecek kitaplar, atölye çalışmaları veya internetten eğitim kaynakları mutlaka vardır. Belirtiler, tedavi ve davranış yönetimi hakkında elinizden geleni öğrenin. Hastalık ilerledikçe ve zorluklar değiştikçe, beceri setinizi güncellemeniz ve yeni ortaya çıkan sorunlarla başa çıkma yollarını bulmanız gerekecektir.

Bir destek grubuna katılın. Yalnız olmadığınızı ve aynı zorluklarla karşılaşan başkalarının deneyimlerinden bir şeyler öğreneceksiniz. Başından geçenleri ilk elden tanıyan diğer insanlarla bağlantı kurmak, tecrit, korku ve umutsuzluk duygularınızı azaltmaya yardımcı olur.

Mevcut kaynaklardan yararlanın: Çabalarınızı öncelik sırasına koymanıza ve etkin bakım sağlamanıza yardımcı olacak çok sayıda topluluk ve çevrimiçi kaynak vardır. Alzheimer derneğini bularak başlayın. Bu kuruluşlar, bakıcılar ve aileleri için pratik destek, maddi yardım, faydalı tavsiyeler ve eğitim sunmaktadır. Ayrıca sizi yerel destek grupları ile temasa geçirebilirler.

Bakıcı Stresinin 10 İşareti

Bu stres belirtilerinden herhangi birini düzenli olarak yaşamaya başladıysanız, doktorunuzla konuşmak için zaman ayırın.

1. Hastalık hakkında inkar. Tanı konmuş ve konu hakkında bilgi sahibi olunduğu halde sürekli olarak hastalığı ve sonuçlarını inkar etmek. “ Bir gün annemin eskisi gibi olacağını ve tamamen iyileşeceğini biliyorum.”

2. Alzheimer’daki kişide öfke, “Bana bir kez daha sorarsa, çığlık atacağım!”

3. Bir zamanlar zevk veren arkadaşlardan ve faaliyetlerden sosyal olarak ayrılma. “Artık arkadaşlarımla bir araya gelmekten hoşlanmıyorum”

4. Gelecekle ilgili endişeler. “Sağlayabileceğimden daha fazla bakıma ihtiyacı olduğunda ne olur?”

5. Ruhunuzu kırmaya başlayan ve başa çıkma yeteneğinizi etkileyen depresyon. “Artık umrumda değil.”

6. Gerekli günlük işleri tamamlamak neredeyse imkansız kılan tükenme. “Bunun için çok yorgunum.”

7. Hiç bitmeyen bir endişeler listesinin neden olduğu uykusuzluk. “Ya evden tek başına ayrılırsa ya da düşüp kendine zarar verirse?”

8. Ruhsallığa yol açan ve olumsuz tepkileri ve eylemleri tetikleyen sinirlilik. "Beni yalnız bırak!"

9. Bilinen görevleri gerçekleştirmeyi zorlaştıran konsantrasyon eksikliği. “Çok meşguldüm, randevumuz olduğunu unuttum.”

10. Zihinsel ve fiziksel ücret almaya başlayan sağlık sorunları. “En son kendimi ne zaman iyi hissettiğimi hatırlayamıyorum.”

Alzheimer bakıcılarında tükenmişlik sendromu

Alzheimer veya demans ile sevilen birisine bakmanın uzun süren ve aşırı stresi sizi duygusal, zihinsel ve fiziksel olarak yorgun hissetmenize neden oluyorsa, tükenmişlik sendromunun sınırlarındaysınız demektir. Tükenmişlik, üretkenliğinizi ve enerjinizi düşürür, çaresiz, umutsuz, kızgın ve kırgın hissetmenizi sağlar. Sonunda, verecek daha fazla bir şeyin olmadığını hissedebilirsiniz.

Bakıcılarda görülen tükenmişliğinin uyarı işaretleri

Aşırı stres ve gerginlik.

Depresyonun kolaylaştırılması.

Kalıcı endişe.

Herkese karşı öfke.

Hastaya iyi bakamıyorum endişesi veya suçluluk.

Demans hastasına karşı aşırı sinirlilik veya öfke.

Azalan genel yaşam memnuniyeti.

İlişki çatışmaları ve sosyal izolasyon.

Daha düşük bağışıklık ve sık hastalanma. Sağlık hizmetleri için daha fazla ihtiyaç duyulması.

Aşırı miktarda ilaç, tütün veya alkol kullanımı.

Tükenmişlik sınırındaysanız lütfen şunlara dikkat edin

Olayı kabullenin. Yakınınızın bu hastalığı yaşamasına öfkelenmeyin. Alzheimer veya demans hastaları için bir bakıcı olarak en büyük zorluklardan biri, sevdiklerinize neler olduğunu kabul etmektir. Hastalığın her yeni aşamasında, sevdiklerinizin neler yapabileceği hakkındaki beklentilerinizi değiştirmeniz gerekir. Her yeni gerçeği kabul ederek ve bu değişiklikler için zaman ayırarak, duygusal kaybınızla daha iyi baş edebilir ve geçici rolünüzdeki memnuniyet ve sevgi duygularını derinleştirebilirsiniz.

Kendi yaşamınızın da devam ettiğine vede hala yaşamdan zevk alabileceğinize kendinizi inandırın.

Deneyimlerinizi kaydetmek ve yansıtmak için günlük tutun. Düşüncelerinizi günlüğe kaydederek, kayıpların yasını tutabilir, başarıları kutlayabilir ve sizi bu sıkıntılı günlerde hareket etmekten alıkoyan düşünce kalıplarınızı arayabilirsiniz.

Yat kalk haline şükret, kavramını yaşayın. Hastam daha kötü de olabilirdi diye düşünmeniz sizi sıkıntılarınızdan uzaklaştırabilir ve kaybettiği yeteneklerden ziyade yitirmediği yetenekleriyle sevdiklerinizin neler yapabileceğine odaklanın.

Neyin mümkün olduğunu kutlayın. Sevdiğin birinin hala birçok yeteneği var. Faaliyetleri mümkün olan her seviyeye katılımı teşvik edecek şekilde yapılandırın ve her ikisinde de gerçek bir zevk bulacaksınız.

Sevdiklerinize değer vererek, en zor günlerde bile memnuniyet bulabilirsiniz.

Gevşeme tekniklerini uygulayın. Meditasyon, derin nefes alma, yoga veya ritmik egzersiz, sizi sakinleştirebilir, yenileyebilir ve destekleyebilir. Sizin için en uygun olanları bulmak için çalışma yapın.

Duygusal farkındalığınızı arttırın. Duygularımız, düşüncelerimizi oldukça etkileyen bir role sahip olmasına rağmen, günlük hayatta çoğu insanın kendi duygularını farkında olmaz. Çeşitli çalışmalarda bireylerin duygusal farkındalık düzeyini arttırmasının yaşam doyumunu olumlu yönde etkilediğini göstermiştir. Duygusal farkındalık, bireyin kendisini anlamasını sağlar.