Yaşlı istismarı

                                    Dünya Tabipler Birliğinın yaşlıları istismarı bildirgesi

Bu bildirge eylül 1989’daki Hong Kong’taki 41. Dünya Tabipler Mecliside kabul edildi.

Kudüste mayıs 1990 tarihinde yapılan 126. Konsey oturumunda revize edilmiştir.

Yaşlı insanlar, motor bozuklukları, psişik ve oryantasyon bozuklukları gibi patolojik problemlerle karşı karşıya kalabilirler. Bu gibi problemlerin bir sonucu olarak, yaşlı hastalar günlük yaşamlarını devam ettirebilmek için yardıma ihtiyaç duyarlar. Bu durum aileler ve toplum için ilk başlarda sorun olmasa bile zaman geçip sorumluluk şartları ağırlaştıkça yaşlıları ve özellikle demans hastalarını bir yük olarak görmeye başlarlar. Zaman geçtikçe de bıkkınlık duymaya başlamalarıyla aile bakım ve hizmetlerini en aza indirmeye, sınırlandırmaya veya reddetmesine neden olabilir.

Yaşlıların istismarı veya ihmali çeşitli şekillerde kendini gösterir:

Yaşlı istismarı tanımındaki farklılıklar nedenleriyle başlıca yaşlı istismarı konuları:

Fiziksel ,

Psikolojik,

Finansal ve / veya maddi

Tıbbi.

Başkalarına bağımlılık.

Yakın aile bağlarının eksikliği.

Aile içi şiddet.

Finansal kaynakların yetersizliği.

Toplum desteğinin eksikliği.

Düşük ücret ve kötü çalışma koşulları

Yaşlı istismarı olgusu, hem tıbbi tesisler hem de sosyal kurumlar tarafından giderek daha fazla tanınmaktadır.

Yaşlı istismarı ve ihmalinin önlenmesinde ilk adım, doktorlar ve diğer sağlık profesyonelleri arasında farkındalık ve bilgi seviyelerini arttırmaktır.

Yüksek riskli bireyler ve aileler belirlendikten sonra, doktorlar uygun toplum ve sosyal hizmet merkezlerine sevk ederek kötü muamelenin önlenmesine katılabilir.

Doktorlar yüksek riskli durumlar hakkında doğrudan hastalara ve ailelerine destek ve bilgi vermelidir.

Aynı zamanda, doktorlar, özellikle yetkin hastalar söz konusu olduğunda, hastanın güvenini ve gizliliğini korumak için özen ve hassasiyet kullanmalıdır.

Bu nedenle, Dünya Tabipleri Birliği, yaşlıların istismarı ile ilgili aşağıdaki genel ilkeleri benimser.

GENEL İLKELER

• Yaşlılar, diğer insanlarla aynı bakım, refah ve saygı haklarına sahiptir.
• Hekimlerin yaşlı hastaların fiziksel ve psikolojik istismarını önlemeye yardımcı olma sorumluluğu vardır.
• Yaşlı bir kişi, doğrudan bakımevine veya aileye danışmış olsun, doktorlar hastanın mümkün olan en iyi bakımı aldığını görmelidir.
• Doktorlar, bu ifadede tanımlandığı şekilde, kötü muameleyi doğrular veya şüphelendiğinde, durumu bakımdakiler ile görüşmeli, bakım evi veya ailesi olsun.Kötü muamele onaylanırsa veya ölümün şüpheli olduğu düşünülürse, bulguları uygun yetkililere bildirmelidir.
• Yaşlıların herhangi bir ortamda korunmasını garanti etmek için hekimin serbestçe seçilme haklarında herhangi bir kısıtlama olmamalıdır. Ulusal Tıp Birlikleri, bu gibi özgür seçimin sosyo-tıbbi sistem içinde korunmasını sağlamak için çaba göstermelidir.